Burada gerçekten bir şeyin içine dalmış durumda mıyım
yoksa çaresiz bir diyarda mı?
Bir başkalığa dokunmuş
yalnız günlerde
uykulu göz kırpışlarda
dünyevi bir mekânda düşler kuran
sonsuz umutlar hâli içinde
küçük bir şüphe miyim?
Seninle bağ kuran
yaşam ile ölüm arasındaki dengenin
bir başka canlı
özü müyüm?
Gerçekten ben miyim
bölünmüş
kültürel kalıplara sokulmuş
sınıflandırılmış
ana akıma dahil edilmiş
dışlanmış
hatta
çok kültürlü fantezilere ve zihin oyunlarına hizmet etmesi için
içeri alınmış olan?
İçimdeki “ben”
bu ince kabuklu
gerçek bir böğürtlenin bile yetişmediği diyarda
bir vitrin malı olmayı reddediyor.
Evet, bu benim
küllerden ve ateşten yükselen
bir ruhum.
Öyle ki, içimden küçük bir elmas filizlenebilir
çünkü beni büyüten bizzat topraktır.
Binlerce yaşında olsam bile,
beni senin akraban kılan her şeyi
daima hissederim
hem ötesinde olanla hem de şu an var olanla temas hâlindeyim.
Böylece
son darağacı ağacının yeşerdiği bir yerde
benimle bağ kurmana izin veriyorum.
Çünkü biliyorum ki, kendi merkezimin başkentinde
en eski kadınlardan biri – o vahşi, kadim varlık –
beni ve yuvamı gözetiyor
nerede olursam olayım, nerede olursak olalım
hatta
tam burada ve şimdi.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol