Galata’nın sessizliğinde
Gözlerim kapalı,
Dünya susmuş gibi…
Bir şehrin kalbi atıyor arkamda
Galata uzaktan bakıyor
Yüzyılların yorgunluğuyla,
Martılar göğe çiziyor
Unutulmuş aşkları,
Omzumda iki kuş,
Biri geçmiş,
Biri yarın…
Sen ikisinin arasında
Sessizce büyüyen bir umut gibisin.
Saçlarım rüzgârla konuşuyor,
Dudaklarımda söyleyemediğim sözlerle…
Belki birini bekliyorum,
Belki kendimi buluyorum
Bu şehir kalabalık,
Ama benim içimdeki yalnızlık
Galata kadar zarif,
Ve kırılgan…
Ve kuşlar fısıldıyor:
Bir gel,
Bir kal diyerek,
Şehrin ortasında kalbim başka yerde
Martılar geçiyor üstümden
Zaman geçiyor içimden
Ve aşk hep aynı yerde kalıyor