Ateşli sanrıların uykusuz gecelerinde
Martı çırpınışları yüreğimle
Geceye kayıyorum;
Hayal mi, gerçek mi
Bilemediğim düşlerle.
Kızıl bir mühür yanıyor alnımda,
Zamansız bir günün hatırası…
Beyaz kuşlar iniyor geceden,
Kanatlarında sırla örülmüş sözler,
Gölgelerinde kadersel izler.
Ben gecede yalnız bir bedenim,
Kalbimi ateşle arındıran.
Her düşte bir parçam uyanıyor,
Bir parçam sonsuzluğa kayıyor.
Ve ben,
Ateşten doğmuş bir dua gibi
Suskunluğun rahminde olgunlaşıyorum.
Adımı rüzgâr biliyor,
Sırrımı ise yalnızca gece…