bazen gölgeyi bile götürmek gerek
öyle hızlı koşmalısın ki
üstelik ah sesin seni takip ediyorsa
koş
koş
koş yine biraz soluk aldıktan sonra
ey diyen aşk
beklemez ki gölgesizdir o
şiir hiç beklemez ki
saçlarındaki kokuyu savurur
gölgesiz gecelerde
saatler beklemez ki
dakikalar
saniyeler
gölgesizdir o
sesini duyurur şiire aşka
kırmızı botlarını ayağına geçirmiş
koşuyordur
2012’ye 2013’e
gölgesiz andır o
çığlıklar
ah kokusuz çığlıklar
çiçekli yazma örterler
yeşildir en çok da istemese de çığlıklar
ağıt yakıp şiir yazarlar
gölgesiz çığlıklara
çığlık atan gölgesizler
aşk bir gölgenin takibini bekler yine de
sesini
kokusunu
soluğunu
sabahını
günbatımı
gölgelerini düşlediği
milyonlarca kişi arasında
hiç karıştırmadığı