ben tanrıya şiir gönderen kadın
düşlerim ellerimde bir ceylan koşusundayım
aşktan öte bir bahar saati vuruyor içimde
parmaklarımda kuş sesleri
gül kurusu bir sevdayla yıkıyorum
dünyanın yüzünü
yıkanmış sıcak çayın kokusu durur kalbimde
güzün serinliğine dökülür sevda sözleri
neydi ücra köşeye çekilmiş mevsimin adı
üstünde çiy taneleri bir aşk mıydı
sonbahar utkusunda durdu zaman
gözleri yeşil toprak bıraktı akşamlara
bir ay geziniyordu ayaklarında
belki bir sağanak umut vuracaktı
öyle uzaktan
toprak damlarımıza çiçek ekecekti ellerin
kökleri kadar genç bir rüzgâr
esecekti zihnimde
saçları kadar hafif bir sızı
bir tutam kış koşacaktı zamandan
ben istifamı basıyorum şimdi ölümlere
geride yalnızca ayrılık korkusu
keşke karışsa aklım
çağlar sonrası bir zamanda
ya benim değilse gözleri
ya elleri ellerim değilse
nasıl dayanır bunca güzel sözcükler
eski havalarda
yalnızlıktan şiire savruluyor dizeler