ŞAHMARAN

aşkın yamacından baktım
hayata ve sana
gel! bu şehre ateş düşmeden
öp dudağımdan eylül sancılarını
yağmadan biriksin öfke
yağmurlarım
sensiz bir hüzün taktım
saçlarıma
isminle seviyorum aklımı çelen
sabahları
ay yırtacak karanlığı,
düşecek yüzüme
aşk yazılacak geceme bakırdan olsun
tohumların
elinde yıllar, avcunda nazenin bir
bahar
dök denizlerime sözcüklerin
büyüsünü
sustur saçlarımda, ölü çanları
güneşten çıplak göğsünde uyuyorum
buğday başakları saçlarıma dokunuyor
ateş bahçelerime su taşıyor ellerin
hadi! uyandır yağmala duygularımı
sarhoş et dünyayı, hazırım işgaline
sen, içimde çiçeğe durmuşken
kış ortasında
bir mevsim iste sevdiğim şehirlerden
eteklerimde uçuşsun yalın ayak bahar
vurulmuş imgelerden uçurtmalar taşı
ateş at, dağıt fırtınaları
bana tutuşsun çiçekli sesin
yak çocukluğumdan yara almış
zamanlarını
yüzümde koşsun o yağmur
gözlerinde kapansın bir devir…
gebe kalmalıyım şiirden
senin ırkından doğmalı şairler…

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir