orkideye bakıyorum, mutfak masasındaki
solan yapraklarını bırakırken
arada sırada bir dalını terk ederken
körpeliği kaybolmuşken ve ilk baştaki
rengi artık kalmamışken
sanırım, yine de koruyor güzelliğini
o son göz kamaştıran
ışık konuşabilseydi kendiliğinden
perdenin turuncu katlarını delerken
eminim şu anda neler olduğunu bana söylerdi
söylerdi bana sevdiğimin yüzünün şeklini
ve de gözlerinin rengini unuttuğumu,
elleriyle yaptığı jestlerin
profilinin kusursuzluğunu
ve de sözlerini şimdi
cep telefonlarında bile silinip gitmişken
söylerdi bana denizin örtüsünün
kaybolup gittiğini ve artık yerinde olmadığını ufkun
dalıp giden bakışına izin veren o ufkun
bu yıl üzerine çullanmadığı o yağan karın
ve çimenlerin sessizce beklediğini geri dönüşünü onun
söylerdi bana karabasan olduğunu düşlerin
ve çok uzaklardan duyduğum iç çekmelerinin
gerçek olduğunu, gecenin onları gömdüğünü
cezbeden ışıklarıyla homurdanan araçların
çektiği cefadaki bizim en iyi görüntümüzü
söylerdi bana gerçekten hayatı hiç bilmediğimi
su halen akarken
doldurulamayacağını bir bardağın
ve giysiler konusunda iddiaya girmeyeceğini
çünkü onu sen biçeceksin ve ellerinle dikeceksin
ve söylerdi bu paskalya orkidesi
vakti gelince pencerelerimizden dışarı sarkan
büyüdüğünü gördüğüm bir dizi ardıç ağacı gibi
gür ağaçlar arasında yeniden, söylerdi özlemini
ve de yeniden canlanmasının şevkini
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol