sen !
aynanın her kırılışında
oradasın
ne yenisin ne eski
hiç kimsesin
biri !
ağlamayı ezberlediğinde
dokunmaz
ne konuşur ne susar
silik hayal
onlar !
yol yorgunu değilseler
terlemezler
ne telaş ne merak
süssüz taş
biz !
sultansız uyruk
ölü tarih
ne coşarız ne güleriz
duygudan kramp
ben !
aynaları topladığımda
sırlı bir hile
ne yeniydim ne eski
yoktu hiç kimse bile