her şeyi kaldırıp atıyorum
üzerimde oblomov’un hırkası
perdeleri çekilmiş bir ayten gibiyim
içimde fahişeler depreşiyor
odamda bir sürü dedikodu
bir kitabın içinde ütülenmiş bir yaprak
duydunuz mu eski kiracılar yeni asalak
bir süper marketten çıkıyorum
her yanım ötüyor bir adam 8’i ½ geçiyor
ben kadınlar kentinde bir çığlığım
muhalif postacılar taşır beni
motorla gezen rüzgarı seven
patolojik belirtiler gösteren bir kaçığım
ben kendimin yakışığıyım
her şeyi kaldırıp atıyorum
üzerimde oblomov’un hırkası
petekleri kapattım
bu gece kendimi kendime sarıyorum
duydunuz mu eski kiracılar
ben’i yeniden yaratıyorum
bir bardan çıkıyorum
ağzımdan iğrençlik dökülüyor
bir adam ikiyi iki geçiyor
ben bu içine ettiğimin kentinde
kavruk yüzlü bir itfaiyeciyim
asi rüzgarlar taşır beni
merdivenleri çıkan çevreyi sulayan
içindeki yangını lale lale büyüten
bir kaçığım ben
kendimin yakışığıyım
her şeyi kaldırıp atıyorum
üzerimde oblomov’un hırkası