KARANLIKTA, O KUCAKLAYIŞTA

Derin gölgeler içinde saklanırım;
Ağaçlıklı orman yolunda,
Işığı arayan yalnız bir ruhum;
Sonsuz geceyi delip geçecek deniz fenerleri gerekiyordu.
Başımın üzerindeki yıldızlar fısıldaşır kendi aralarında;
Umuttan ve aşktan, cesaretin daima hüküm sürdüğü o yerden bahsederler,
Ama şüphe ve korku labirentinde,
Hazırlıksız bir adam, geçmişin yarım kalmış hayallerinin haritasını çıkarır;
Unutabileceğim sayısız olay var,
Yine de o en karanlık anın sessizliğinde,
Bir kök bulmak istedim.
Kaybolmak üzereyken,
Belki de acıların içinden yolumu buldum;
Şafağın kucağında karanlığı hissediyorum.

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir