gömleğimi her zaman değiştirebilirim ve
düzgün bir şekilde ütülenmiş ve
kolalanmış olanı giyebilirim
kuaförü görebilir ve hamlet’i oynayabilirim,
şu danimarka prensini
ihtiyacım yok bir sahneye
seyircinin neden hoşlandığını biliyorum
baş ağrılarını çekmeye dayanamazlarken
soru sorulmasından nefret ettiklerini de
oyun sürüp gider böylece
ta ki ki kuduz bir köpek boy gösterene
insanları soldan
ve sağdan ısırmaya başlayıncaya kadar
kimi suçlamalı acaba?
Benim
beni şair yapan
o anlarda
– yüksek bir profilim var
kendi doğrumu desteklemek için
oyunu bırakabilirim
ve dolaylı anlatımı mantıklı kılan
her şey
bir günah mıdır acaba?
Türkçeye Çeviren Mesut Şenol