kaç günahın içi boşaldı ki, ağlamaktan
gözleri şişen bir suçun yanağından kaç kişi öptü
rengini çaldırmış –çıldırmış sonra- bir akşamın göbeğindeyim
uzaktan bakıyorlar hep
ağzımın kenarında biten kirli bahçeye
bozkır ıraklığı var sende
kırık çaput dekor görünümü
kıyıda birikmiş bir denizin bile yok
ve filizlenmiyor hiçbir dalda gövden
lirizmin cenaze törenindeydim
bol çiçek, pembe aşk, beyaz merhamet
masumiyet yürürlükten kalkarken
zaman aşımına uğradı insan
dünya, zaman aşımına
altını temizlemediğim kent kalmamıştı oysa
geldim işte, yıkıntıdan kurtardığım dalgınlığımla
geldim, bir parça gökyüzü ve kendimi de getirdim
bavulumda tövbesi bol anılar, tıka basa
güneşte kuruttum bir kez daha su geçiren gözlerimi
sana geldim, rezil et beni, deşifre et
çingene kızların kavgadaki arsızlığıyla sev beni