Sana bu dağın karını diyemem Sebastian
Her uyandığın bir kıymık her döndüğün öte değil ki senin
Sen doğurmadın ki Sebastian nerden bileceksin
Ortadan ikiye yarılıyor insan öyle nar gibi değil karpuz hiç
Bir tılsıma varmak öyle kolay değil
Toplayıp pılını pırtısını karnına göçüyor insan
Mundar oluyor
Benim eskiden kırmızı hayvanlarım vardı Sebastian
Gecede ikimizden ikimiz için ikimize uluyan
İkimiz birden bir erkeği sevsek gül çıkar mı bundan
İkimiz birden mavi dolmuşlara binsek binsek de serinlesek
Kahırlı türküler dinlesek türkülerdeki yemişi çiğnesek
Benim böyle aralarda kaldığım
Acep gider yare ayan olur mu
Ben bir zaman bir gergedana aşık oldum idi
Bana bir kere baktı idi
Yutkunmuş idim ben ona…
Kavrulmuş idim ben ona…
Bir zaman dindi idim
Sen de hiç kalbinden oldun mu idi Sebastian?