Öylesi bir dönem ki
bu yaşadıklarımız
gül bahçesi ıssız çöle döndü
Dağ dağdan kopuk
yaşamlar cehenneme çevrilmiş
arkamızda acı, bekleyen ızdırap
Öylesine sevdalıyken yaşama
özlemimiz olmuş bir yudum huzur
Bahar yaklaşırken
sürgün olunmuş yalnızlığa
kavgaya ve özgürlüğümüze
Hani bahara meyleder ya mevsim
Doğa bulmakta ışığını
Gelme arifesinde sığırcık kuşları
açmakta çiçekler
Koparmayın o çiçekleri
izin vermeyin yaşamı vuracak kurşunlara
yok edilmesin
ne aşk, ne de özgürlük