Günlerin içinden geçiyordum, alnımda terden boncuk
Yürüyordum sana, yine de kalıyordum kıyıda
Bir uzaklık vardı bu yakınlıkta, adını koyamadığım
Uzansam, aramızda dokunmaya ramak mesafe
“Sen lunaparktın, ben parası olmayan çocuk ”
Gondollar, çarpışan arabalar, korku tünelleri
Hepsi bana teğetti göğün altında, orasını sorma
Seni düşündükçe inan başım olurdu renger
Şu da var: Kaldığın kasır attığım çemerin dışında
“Sen lunaparktın, ben parası olmayan çocuk ”
Hadi diyelim ki içine giremedim ne yaptımsa
Buna bile izin verilmedi: Gül bırakmama kapına!
Kapkara kalpli muhafızlar giriş safında, mağrur
Biletsiz giremezsin, sakın ha, diye uyarırdılar
“Sen lunaparktın, ben parası olmayan çocuk ”
Şimdi bana kamikaze sayılır yaşadığımız günler
Ya da raylar üzerinden akıp giden Roller Coaster
Artık avutamaz da beni hiçbir atlıkarınca
Büyüdüm ama çocuk kaldım hâlâ, küstüm parklara
Anlat anlat bitmez, daha neler, daha neler…