Rüzgarın asidi artırıyor
güneş yanığı ovalarda
Coscile ve Crati’nin
yol kavşaklarındaki sivrisinekleri ve ılgın ağaçlarını,
bu, korkakça bir hareketsizlik,
terk etme, rezil peri masalları değil ama
tapınakların yıkıldığını gören
ama sarhoş olduğu ve deniz kenarında uzanmışken
ışığın geleceği hakkında
bakire kıza düşler anlatıp durduğu için
bir çare bulamayan
Tanrının iç çekişleridir
Bu, sularda bir ölü oyunu değildir,
bir şarkı sürgünlerden süzülüyor duruca,
gölgeleri yenecek
senin ve benim özümü değiştirecek
yeni bir şarkı,
ve suskun çamlar
Dört köşeye dallandıracak sevinçle
Milone’nin hatasını.
1972
Son boş kağıda kurşun kalemle yazıldı “ Uyuyan Güzelin Evi”
Yasunari Kawabata.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol