Leylâ dedim, yanıt verdi yol tozu
Gurbeti sınayan yolcunun yakasında
Hancı tütün sardı çorba ısıttı
Leylâ dedim, taş dönüştü yastığa
Leylâ dedim, ateş güle dönüştü
Konuklar büyücü sandılar beni
Çok uzakta yırttı ağı bir balık
Leylâ dedim, şerbet ettim zehrimi
Leylâ dedim, oturdu sol yanıma
Avcıyı atlatan bir ürkek ceylan
Barut gül tozuydu mermi oyuncak
Leylâ dedim, damarlarda kaldı kan
Leylâ dedim, dere indi denize
Kuş öğrendi yüreğiyle uçmayı
Acının mürekkebine divit bandırıp
Leylâ dedim, bildim şiir yazmayı