birikiyorum tortusuna yüzünü çizen suyun
simgenin kipin
ölgün toprağın çiçek açması gibi
çözülüşünü seyrediyorum
ezgisinde bekleyişin
ne güzel susuyorum
günün esirgeyen avuçlarında
umulmaz ivmesiyle pıhtılanarak
maddenin göçün
içimin taşrasında uyanıyorum seni
anneni çocukluğuna süpüren
yazıyım sisim
soluksuz büyüyorum tılsımında
gecenin
örseliyorum yine
kutsadığın erken sevinci