simit güzel
sen simitten de güzelsin
Şeyho’ya selam söyle
bana bir çay getirsin
önce karnım doysun
sonra aşk ve devrim…
insan uyandığında meseleleri memleketin
hemen uyanmıyor önce kime borcun varsa
onlar uyanıyor karnında ve işe geç kalıyor küçük memur
kalabalık ve telaş arasında memleket karışsa ne yazar
görünüşte herkes mutlu bankalara ait evler ve arabalarda
ipotekli bir geleceğe merhaba diyen miskin dünya
önce hevesim geçsin
sonra aşk ve devrim
mesela televizyonların insanı manyak yapan
zehirli ışınları var. Hem de bağımlılık yapıyor, alkolden fazla
sigaradan az. Ağlarken gülüyoruz ve gülerken de öfkeli
böyleyken böyleyiz işte …hem ağıt hem şenlik evi
açık ara farkla nasılsa önde olacak birimiz
derken önce simidin tadını unutuyoruz
sonra sevgililer gidiyor birer birer
olsun aynada kendimizi öpüyoruz
ve karnımızdan başlıyoruz kendimizi yemeğe
bittiğimizde devrimi unuturuz
aşkı da içmişizdir bi yerde
simit güzeldi bir zamanlar artık ustası kalmadı
sen simitten de güzeldin ama hızla yaşlandın
Şeyho işten çıktı, parasızlıktan kendini tavana astı
ben namaza başladım, cehenneme çeyrek var.
aşk ile devrim şimdi huzur evinde bir iktidar
hızla boşalıyor sandalyeler ve tabutlar doluyor
ölüm ihtiyarlıkta değil gençlikte işe yarar
ama “ bana benden yakın benden yabancı
İçimde dolaşan ölü bi eski tüfek var”