TERZİNİN  ŞİİRİ      

Bir kumaşın ters yüzü ol dediler

rengin solgun, belirsiz olsun motifler

kumaşın tersi hayatın da tersidir

ölü ol, kırmızını görmesinler

 

dediler de aldırmadım, esnemeyen kumaştım

aldım makası, tersimi düze çevirdim, teyelledim maviyle

aşk giysilere sığar mı, gizli dikişler attım

içime bayramlık dikerken singer

dalgınlıkla iğneyi parmağıma batırdım

 

ruhumun kalıbını çıkarmıştım önceden

belki uymaz dedim yaşadığım gündüze

yırtmaç yaptım, soluk alsın beden

açtım dekolteyi günaha battım

papatya su içiyordu o sıra kumaşın ipliğinden

 

Farklı tezgâhların tarağından dökülen

kimi sade amerikan, acem kimisi

kimi basmadır, kimi kaşmir ya da pazen

kokundan, dokundan, duruşundan tanıdım

ölçtüm bedenimi, kendimi sana ayarladım

 

yanlış biçtiğimi anladım sonra

acemi bir terziydim o günler

giymediğim elbisedir gardıropta bekleyen

anılardan jüpon yaptım

içimi görmesinler

 

isli çıralar, fitilli lamba ışığında

biz değil miydik iki ruhu bir bebekle değişen

ne giysek yakışırdı alı al, sarısı sarı

ipek tendi giysiler

 

bedestende terziyim

değişti dokumalar, değişti desen

kumaşım belli, sözcüklerden yapılmışım

sesler ölçüp heceler biçiyorum

tıkır tıkır işliyor yüreğimde iğnelerle iplikler

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir