Mesut Şenol
Körleşen dağ yamacı küçülüp kaldığında
ve ufkun ötesine gittiğinde
Esmeyen tepesi gölgelerle kaplandığında
ve öylesi bir gün bitiminde
Girerim hükümsüz periler dünyasına
ve uçarım düş halımla birdenbire
Yol veririm en loş kalmış sanrılara
unutulmamalarını istesem de
Uğultusuz inlemeler saplanır seraplara
hem de en derin derinliklerine
Bilgelerin buluştuğu kuşku boşluğu olan anlara
ulaşmak için zorlanıp direndiğimde
Tepelerin üstündeki o karaltıya bakınca
ve onun arkasındakilere gözlerimi dikince
Zamanın geldiğini anlarım düşle gerçek birbirine karıştığında
ve bitmesini istemesem de
Varım seni içimde taşımaya
ve hazırım senin türkülerini dinlemeye
Güneş doğunca…