Rüzgâr sevdânın yönünü bilseydi,
Toprak sükûtuna sadık kalsaydı,
Her kazanç alın teriyle olsaydı,
Sözümüz yara almazdı sitemden yana,
Yolumuz güneşe çıkar giderdi.
Bir tas çorba kaynasaydı ocakta,
Kuşlar ürkmese dumanlı sokakta,
Zaman adil aksaydı her durakta,
Türkümüz eksilmezdi dilden dile,
Sesimiz dağlara varır dururdu.
Hey gidi gün, yük ağır omuz ince,
Kalem susar bazen tam söylemeyince,
Yoksul düşler sığmaz olur sevince,
İçimizde yeşerirdi bahar göz göze gelince
