her şey biraz da düzensiz olmalı zaten
gün kanamalı göğsümüzde gül yerine
yıldızlar yakamoza düşmemeli, gümüş donlu
taylar suya girmeli ay zamanı, delişmen
oğlanlar denizi fırdola
tüm babalar statükocu, babalar tutucu
hepsini reddetmeli
otobanları kesip yılankavi yollar tepmeli
yüksek gerilim hatları ağaçlarca özgür,
orkestralar şefsiz, herkes bildiğini çalmalı,
kamp çadırının önündeki ateş göğü tutmalı
üç mevsim, duman kanatlı kızlar üzerinden
atlayıp evde kalmalı
soyut heykeller süslemeli kenti, sol memesi
kesik kadın heykelleri, göğe değen
gürgen, esrik kayınlar; iskele meydanında
isli gemici fenerleri, gecenin de taflan rengi
gören gözleri olmalı
mavi kanatlı kuşlar gibi yağmalı yazları
kar, şeftali pembesi yağmur imleri
kasvet ayva rengi girmeli düşlerimize
ara renkler de yazılmalı literatüre ara
sıcaklar gibi, okaliptüsleri kesmeli, iğde dikmeli
gece leylak ve tomurcuk kokmalı1
tüm anneler on üçüncü ayda ölmeli2
merdivenli sokaklar, yaşlı kadınlarla omuz
omuza pelikanlar, aşk güvercini cama vurmalı
üç kez, çaldığında kampanalar, krizantem
su boyu, kılıç yarası yürekte omuzdan omuza
serilen tütün sarısı saçlar
göğün o saklı ve büyük eli yıldızları kırpıp
kötülük tohumları dökmemeli dünyalı
kardeşlerimize, genç ölüler, kadavralar
tanrıların üzerine sürmeli arabalarını insanlar
yılkılar aydan çıkıp yazılarda tepişmeli
dağların koytaklarında, soğuk pınarlarında
karayel çekip çocukluğu ayaklarına sermeli.
kentin açıklarından kağıttan gemiler geçmeli
üç mevsim, üç kez,
her şey biraz düzensiz olmalı zaten
her şey biraz da imgesel olmalı
1. hasan hüseyin, haziranda ölmek zor.
“gece leylak ve tomurcuk kokuyor.”
2. hasan hüseyin, haziranda ölmek zor ’78 önsözünden esin
“tüm insanlar on üçüncü ayda ölmeli.”