yepyeni bir kıta düşün yerlileri olmayan
seni görünce genişleyen, çoğalan küçücük bir kıta
nesine dokunsan pamuk gibi, ısırsan rüya
seni beklediğini düşün milyonlarca yıldan beri
kucakladığını “biriciğim, babacığım!” dediğini
elmalarını düşün körpe bütün yemişlerini
ağzından kayıp giden sütlü bir salebi
nazik yapraklarını düşün çiçeklerin, saldırgan sıcakta
sırtını güneşe verdiğini, ateşe… o kıta için
senin için yere atılan ipeği, sevgiyle kaldırdığını
kırıştırmaktan korktuğun yanaklarını düşün
ıslak dudaklarında tanrısal azabı sevginin
ayrılırken kıyılarını, yavru maymunlarını öptüğünü düşün
pusulanı onda unuttuğunu, gerdanında bir denizin
o kıtayı ağlattığını, korkuttuğunu
çölde bir avuç suyu kleopatra’ya taşıdığını düşün;
en zor olan sevgiyi keşfettiğin o kıtaya
sensiz bir iklim süremeyeceğini, sen onsuz edemeyeceğini
tanımsız kokularını düşün, ışıyan filizlerini
sabahları yüzüne vuran bir çocuğun minik ellerini
o kıtanın hiç görülmemiş ırmaklarını, ilk sözlerini
düşün seni eriten bir ısının nazik esintilerini
gemilerini sürerken uzağa bir kıtayı boşaltıp
bir hüznü taşıdığını düşün içinde, karanlık
kavuştuğunda içine dolan tepeleri, sabahları
kırılgan bir kedi yürüyüşünü seçtiğini yanaklarından
bir çift gözün ışıdığını düşün, karanlık okyanusta umarsız
“senin öpücüğün mavi, mehmetçi geldiii!” deyişini
düşün seni dünya bilen bir kıtanın sevecenliğini
edemezliğini bir çocuğun ayrı babasından
bir babanın ayrı edemezliğini, onu bekleyen çocuğundan.