Babamın Hatırasına
Sürgüyü açmak gerekli değildi,
ya da kapıyı itmek,
koruyucu bir meleğin belli belirsiz nefesi
davet etti beni içeriye ve sağladı olup biteni bilmemi:
o an gelmişti.
onca yılın çilesi
kaybolup gitmişti büyülü bir şekilde
ve yalnızca durgun bir ışık belirmişti
aydınlatıyordu o narin bedeni
rahat kurtuluşta nefes alırken.
Elleri o gereksiz işkenceden
olmuştu artık azade,
uyuyordu yatağın bir yanında baygın bir durumda
geçmişin berraklığı ile
huzurlu ölümlerin ortasında.
Bir anda sıktım elini onun,
– ölüm anında
tüm bir hayatı yeniden yaşayan biri olarak –
ortak geçmişimiz geçti
gözlerimin önünden.
Ve o anda biliyorduk ikimiz de
dargınlıkların ve anlaşmazlıkların
geride kaldığını.
Odayı belli bir huzur kaplamıştı
birisi alçak bir sesle, – Villar’ı kaybettik – dedi.
– o kadar çabuk mu? – diye sordu bir diğeri,
öylesine erken ve öylesine geç diye düşündüm,
-bakış açısına göre değişir – dedim
ve uçup gitmesi için onu serbest bıraktım.
Türkçeye Çeviren Mesut Şenol