VİRGÜL CENİN   

sözler dağıldığında silindi yüzüm

evren soğuktu şarkılar suskun

 

aşk usulca gelirdi ve buruşuk bir çarşaf gibi

ardında bırakıp seni/gidebilirdi.

 

bedenim ağırlaşır sağırlaşır ve körleşirdim

kan sızardı zamanın kanatlarından

 

ben / ayazla sınanan çiçek /çocuklarımı sakladım seralarda

en masum hatamdı /  evet.

 

sudan`da -vahşetin çağrısında-kırdılar bacaklarımızı

ve öyle baktılar etimizin tadına

 

sekiz yaşında bir çocuktum /doktorculuk oynadı bizimle  amcalar

çok ağladım, çok canım yandı / kanarken kirleniyordu kırmızı

 

batman`da her yaprağı bin dert döken ağaçtım

kemiklerine kadar kırılmıştı ruhum

ve böcek ilacıyla örgütlenmişti

töre cinneti intiharım

 

oysa/ aşk usulca gelmişti /

ve karnımda virgül bir ceninle bırakıp beni /  gitmişti.

 

uzanıp ölmeyi özlemek tanış bir şehirdi

ve unutmak kurtuluştu / vatanım oldu teslimiyet.

 

ölüm doğumla sınanır. evet.

hayatın umududur çocuklar.

 

ben buraya kadardım

burası nereye kadar?

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir