Karanlığın olmadığı zamanlarda
Umudun yıldızları yanacak
Gözlerimize inen mehtabın aydınlığı
Körlemesine yürünen yolları aydınlatacak
Masumiyetin oyulan gözlerinde
Pürüzsüz yıldızlar parlayacak
Nereye kadar yanar bu yangın
Ateşin zincirlerinden boşanmış dalgalarla
Kaç kez format atıldı insanlığımıza
Zulmün sokaklarına bıraktık cesetlerimizi
Hep güneş vurdu alnımıza yok edilemedik
Uçsuz bucaksız alanlarda
Zebanilerin cehennemleriyle boğuştuk
İçimizde buz dağları kırıldı
Günahsızlığın mizanında tartıldık
Tanrısız efendiler tanrı sınavında
Zulmü tanıtıyor GERÇEK YARATAN
Milyarlarca, milyarlarca mazlumun
Kozmik nidalarla dönen çığlıkları susturacak
Zulmün son nefesini,
İNSANIM BEN!. İNSANIM BEN!.. DUYUN SESİMİ…