Yolcu,
Gel otur şu mermer taşın köşesine
Biraz dinlen.
Ardında bırak
Hiç bitmeyecek sandığın işleri,
Nefeslen.
Sonu gelecek korkusuyla
Yaşamaktan kurtul,
Ebediyetle müjdelen.
Bu sakin
Yeryüzü parçasında,
Şimdi sen de gölgelen.
*
Burada herkes mahzun,
Herkes hüzünlü,
Herkes biraz derbeder,
Herkes
Vakitsiz geldiğini sanır,
Kahreder.
*
Yokluğuna alışmak zor olsa da
Çoluk çocuğun,
Çok uzaklarda kalsa da çocukluğun,
Lime lime dökülüp
Çürüse de bedenler,
Yüreğinde daima,
Daima taze bir umut besler.
Toprakla hemdem olunca ellerin,
Her bir uzvun,
Saçların, gözlerin,
Hakkın rahmetine kavuşmayı hedefler.
*
Kalk artık,
Bu mermer taşın üstünde
Soluklandığın yeter.
Sen,
Dualarla, tekbirle giderken,
Musalla;
Mütevekkil, sessiz,
Sonraki yolcuyu bekler…….
