Hz. Ebu Bekir’in duası gibi dua etmektir aşk. Hani diyor ya;
“Yarabbi benim vücudumu o kadar büyüt ki cehennemde benden başka kimseye yer kalmasın.”
MİHRACE (1)
Mihrace! Gözlerimden gözlerine indi aşk
Ayazımı ısıttı yüreğimde dindi aşk
Gönlünün feyzinde dem alır o gülüşlerin
Aşkın merhalesinde yol alır gidişlerin
Gecenin vals imi aynadaki bu silüet?
Çöldeki kor mu yüreğindeki aksi hasret?
Ölümden öte yol mu var? Neden şahlanırsın?
Meryem misali sen de Rahman’a sığınırsın
Mihrace! Şehzademin yüreğinde aşksın sen
Ney sesinde demlenen mesiham nağmesin sen
Aşkın ses verişidir feryat eden dizeler
Esaret köşkünde dilim adını heceler
Bilmelisin sevdiğim hicran yarası sevdam
Lime lime yüreğim bana can versin mevlam
Gamzende deva bulur gözlerimin şulesi
Alnımdaki çizgiler esaretin kulesi
Mihrace! Vuslata erme vakti bilmelisin
Gözlerindeki yaşı ah ile silmelisin
Nevbahar gülüşünde bin dilek var içimde
Halimi arz etsem de sırlı âlem içinde
Hakikat denizinde kurtuldun tuzaklardan
İman et Rabbine bir selam ver uzaklardan
Köz taşır parmaklarım ahım cihanı buldu
Yandım da ateş denizinde ruhum kül oldu
Mihrace! Yüz mü çevirirsin sendeki bana?
Sarılırım hasret kaldığım bendeki sana
Mecnun misali Şehzadem aşkınla kavruldu
Zerresi kalmadı artık toz oldu savruldu
Merhamet et ne olur zindandan çıkar onu
Elbet gelecektir bu güzelim aşkın sonu
Esir oldu sarayında körpecik bedenim
Tükensin acılarım yalnız sensin nedenim
Mihrace! Şiirler yazdım sana bilmelisin
Ahir ömründe yalnız sen beni sevmelisin
Islak gözlerime aheste yağıyor hüzün
Yıldız düşer geceden rengi soluktur yüzün
Müntehir sayfalarda saklı kalsın şiirler
Beyitlerde gül açsın kuş ölümü ezgiler
Ah Mihrace! Bir bakışlık sevdam oldun bende
Sedefkâr düşlerle ab-ı hayat buldum sende