ALAN JUDE MOORE

Dublin’de doğan Alan Jude Moore, şiirlerini yayımlamaya milenyumun başında The Stinging Fly ve The Burning Bush gibi dergilerde başladı. Şiir anlayışında Avrupa genelini kapsayan bir yaklaşım benimseyen Moore; Yeats veya Kavanagh’dan ilham alabileceği gibi, Apollinaire, Montale veya Lorca’dan da esinlenebilir. Pek çok İrlandalı şair kırsal yaşama odaklanmışken, Moore kesinlikle kent odaklı bir şairdir. 2001 tarihli bir denemesinde şöyle yazmıştır: “Tarih bataklıkla başlayıp bataklıkla sona ermedi; şu anda İrlanda’da önem taşıyan manzara bataklık değildir. Büyük dönüşümlerin yaşandığı ya da kültürlerin yeniden yaratıldığı yer orası değildir.”

Buna paralel olarak, Moore’un ilk şiir kitabı Black State Cars’da (Salmon Poetry, 2004) yer alan imgeler çağdaş kente; örneğin Connolly İstasyonu’nda “buhar ve yağ birikintisinden / su içen güvercinlere” aittir. İrlanda şiiri zaman zaman kendi içine kapalı olma, İrlanda tarihi veya mitolojisiyle ilgilenme eğilimi göstermiştir. Moore için tarih, algılanan halk gelenekleriyle yeniden bağ kurmak değil; aksine, “pencerelerden ve parmaklıklardan sızıp / mezarlıkların ve kortejlerin üzerine yayılan / bir kurşun deliği gibi kanayan güneşin” yarattığı kopuklukla ilgilidir. Moore tarihin ağırlığından azade değildir; ancak onu diğer çağdaş İrlandalı şairlerden farklı bir şekilde ele alır. Örneğin “Heading into Darkness outside Athlone” (Athlone Dışında Karanlığa Doğru) adlı şiirinde “Tarih bacağımın etrafına dolanıyor / ve yalvarıyor” diye yazar ve “duyguların bir kese kağıdına sarıldığı” o “dışsallaştırılmış tarih merkezlerine” küçümseyerek atıfta bulunur.