Alacakaranlıkta, meleğin inişini gördüm
yalnızca onun bildiği bir biçimde
beyaz kanatları geceyi kör etti
parlak bir örtü kapladı gökyüzünü
ışıldayan bir suret, asılı duran bir ruh gibi
bağrından koparılıp alınmış bir ateş
şimşeklerin gözünde yanıp tutuşan
ardından bir gök gürültüsü misali
çalkantılı denize dökülen bir ateş.
Ya da belki de Tanrı’nın tahtından inen
hayatın büyüsüydü bu
gün batımında yitip giden
martıların kuşattığı gemi direklerine süzülen
görünmez çemberler çizerek yayılan
gizem örtüsü üzerinde titreyip duran
ve hayallerimde bir serap gibi kalan o tek parıltı.
Alacakaranlıkta, bir siren figürünü aydınlatan
o yegâne ışığı gördüm
saçlarını bir şelaleye salmış
derinliklerin en uç noktasına dek daldırmıştı onları
sanki ihtişamın ta kendisinin bir yansıması gibi
zümrütlerle kaplı koluna dek uzanan
renk tayflarının kırılıp dağıldığı
kırmızı bir cazibeye kapılmış o görüntü.
Alacakaranlıkta, hayatı var eden o kadının
masum duruşunu gördüm
insanlık için bir anıt inşa ediyordu
dünyayı aydınlatan o çağın anıtını
yarınların sonsuzluğuna dair yeni bir arzu uyandırmak için
tek bir kutsama alabilmek adına
sunak önünde diz çökmüştü.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol