Askeri birlikler, özgürleştirilmişlerin gardıroplarına silaylarını koyarken
sihirli gerçekler kafalara çivileme ölçeğini koyuyor…
Hiçbir ıslık çalma, fısıltı, bağırış ve gürültü yok… buna güçleri yok.
Asla bir gelecek yok ve doğanlar geçmişi unutmuşlar.
Ve ben düşünürken ve ayakta dururken… elbette…
Ancak seni sevecek kadar zamanım var.
Buharlı gemi, ovada demirlenmiş, yüzyıllardır boya yüzü görmeden.
Üvez ağacının dokunuşu ona biraz dokunup duran…
Tesla’nın teli tarlalarda salınıyor
milyonlarca kara kuş, boş boş hayatını yaşıyor… Aşırı kullanılmış bir klişe.
Ve ben onlara bakıp saydığımda… elbette…
Ancak seni sevecek kadar zamanım var.
Her şey bir anda gelip geçti, geminin kalkışından bir iz kalmaksızın
sığınmacıların değiştiği mutsuzluğun diğer kıyısına doğru kalkan
Bir zamanlar farkında değildim, şimdi farkındayım, başka ovalar da var…
Bir gaga gibi diğer sokaklar ve topuklar var.
Ve ben hala var mıyım yok muyum diye kıpırdaşırken… elbettee…
Ancak seni sevecek kadar zamanım var.
Yeni bir dinin ortaya çıkması için kumlu boş arazileri kanla sula
bir iz bırakmadan, itaatsiz ve yaramaz ve bir erkek evlat olarak.
Herod’un tarladaki koşmasını bir eylem olarak tekrarla
ve devam et, sürüklesin seni talihsizliğin…
Ve ben bükülüp dururken ve acı çekerken… elbette…
Ancak seni sevecek kadar zamanım var.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol