Harika bir yer bulmuştu zavallı adam geceyi geçireceği
Eli uzandı, ay ışığının ışınlarını yakalamak için
Ayın uzak yıldızlardan bir ipucu göndereceği aklından geçti
Bu kötü durumuna çare bulmada engel olamazdı ona kimse
Ay ışığı çıkmıştı çatıların üstünde bir yerlere
Bu öykü çıkmadı bir hayal dünyasından
Manitu ya da ruhlar tarafından o yoksul seçilmemişti
Epilepsi nöbetleri denk geliyor destancı yolculuklara
Bilgelerin öğütleri yetersiz kalınca
Öylesine birdenbire sessiz bir konuşma ölüvermişti
İnanıyordu bazı güçlerin onu esir aldığına
İnsanların bildiği olanaklardan habersizdi
Sözlü gelenek bir çıkış yolu olduğunu söyler
Bir başka dünyaya, daha üstün olana
Neler olacağını bekle ve gör denir
Ay ışığı zaman uygun olunca gökte ziyaret eder
İyicil bir çekim hareketini sürdürür durur
Bir panzehir de vardır mutluluk için
Ne zaman bir çaresiz yalvarsa onun için
Yaşlı ay ışığını gönderir
El altından…