Yazarken
Güçlü ve umut dolu bir ses duydum
“Bana o dizeleri yazmayı öğret lütfen
Mevlana’nın şiirindeki kadar güzel olsun isterim
Yakaladım bir rüzgârı oradan geçerken
Onun avcuna koymak için
Dönüp duran bir esinti parçasını seçtim
Avcunu açtı
Ve boşluğa daldı bakışları
Rüzgâr çoktu ama görünmüyordu gözlere
“Bana şiir yazmayı öğret lütfen”
Görmüyor musun? Rüzgâr yalnızca bir esinti…
Sessiz ve boş hem de
Bir başka esinti parçasını aldım
Ve yeniden onun avcuna koydum… bir kez daha
“Kalem, çiziktiremiyorum şiirimi
Yumruk halindeki elimle”
Şunları söyledin kızgınlıkla
“Sen benim öğretmenimsin!
Senin gibi nasıl şiir yazacağımı öğret bana!”
Avcunu açtı o bir kez daha
Rüzgâr döndü durdu ve kayboldu birden
“Genç adam!..
Rüzgâr çoktur
Ama görülmezdir aynı zamanda
Rüzgârın varlığını elinde hissettiğinde
Yazmaya başla hemen…
Yazıver uzaklaşıp giden
Ama daha önce avcunda
Hoş dokunuşlarla dans eden rüzgâr hakkında”
Türkçeye Çeviren Mesut Şenol