Ben, dizeleri arasında yürüyen,
saçaklarda özgür bir kuşun şarkısını dinleyen,
ışık havayı yarıp geçtiğinde hayalleri serbest bırakan
ve şehir can sıkıntısının yansımalarına direnirken duran
o utangaç kâtibim.
Ben, meşaleyi dikey göklerden aşağı indirenim;
göz kapaklarına saplanan iğneler misali
içeri süzülüp kendini sunan o yuvarlak sözcüklerle,
ta ki tüm o tedbirsiz dünya
rüzgârların çığlıklarına dolansın diye.
Ben, uzak manzaraların sisleri gibi
yükselen o bereketli mucizeyim.
Suyu delip geçen
ve o koca kızıl ay gökyüzünün kanını çalıp kendi silüetine akıttığında,
yıldızları tohum halinde saklayan o gözden başkası değilim.
Ben, yemek borusundaki ateş,
içkilerin karışımından arta kalan gecelerin külüyüm.
Ben, göletlerde dingince uyuyan tüm suları
birleştiren suyum;
bir nehir, bir deniz ya da çoktan yitip gitmiş bir okyanus
olmanın umuduyum.
Ben, doğumun ve ölümün sonsuz gizemi,
korkunun anası ve babası,
yaşın bilinci,
ve kendi yetkinliğinde soyutlanmış bir kova içinde
hayatının müziğinin yükseldiği
o sessizlik kuyusuyum.
Ben, yapraklı ağaçların gölgesine sığınan
ve geriye kalan azıcık zamanın endişesiyle;
düşük ve yüksek tansiyonlar arasındaki yolculuktan
ve damarların o tuhaf titreyişinden yorgun düşmüş
bir nehir kıvrımıyım.
Ben, tüm eski gölgelerini toplayan o gölgeyim;
o eski, mahrem karanlık,
güneşi örtüler ve kilitler olmaksızın
kaplayan bulutlarım.
Anıların ağırlığıyla bükülmüş,
ölüme benzeyen bir yolculuğun dönüşüyüm.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol