Dünyayla barışık
güne başlıyorsun
ne var ki siren sesleri
parlak düşünceleri parçalıyor
düşleri, isimleri, yüzleri, sokakları
birbiriyle ilişkilendiremiyorsun
bir deli gibi
kendin olmanın
bir dayanağını arıyorsun
sonbahar sabahı
seni platin bir zırhla güçlendiriyor
işte o an olacak
kasvetli görüntülerden
korkulardan
ve bizzat kendinden
özgürleşeceğin an
ve haykıracaksın
Özgürüm!
ama daha akşam olmadan
kanatsız bir halde sığınacaksın
taşlaşmış rutinlerin
o can yakıcı prangalarına
sen hâlâ
evrenin ayakları altında
sevgiden yoksun
bir taş gibi hissediyorsun kendini
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol