ÖDÜNÇ GÖZYAŞI

Stefan Tsanev’e

Anımsıyorum
gırtlağımdan geçen o yıldırımı,
meçhul bir susayan için
dilimin altında su taşırken;
göz bebeğinde tutsak etmişti
tanımadığım bir aç beni,
bense umut sunuyordum ona
ekmek niyetine.

Diyeceğim şu ki:
nicedir yaşlıyım sevgiden.
…Bir hayat doğuracak yarın köpeğim,
bir kurdele bağlayacağım
yavrunun boynuna, o halde hiç kimseye,
düşmanıma bile, ölüm dileyemem.
Ve canımı sıkan bir şey varsa, o da-
gözyaşların nasıl ürediğini bilmemem,
yoksa bir tanesini ödünç verirdim sana
şunu anımsatmak için:
bulaşıcı değildir her ölüm
ancak,
Tanrı’nın emriyle
bir gün her birimizi yakalayacak.

Türkçeye Çeviren Kadriye Cesur

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir