senden önce hiçbir şey bilmiyordu
dilinden damlayan bala
dalgalanıp köpüren kırmızı saçlarını
tanrıları bir gün gömeceği beyaz dağa çözdü
çıkar onu sülfürü uçmuş göklere, hanlara kapat
dumanlara boğ, tozyıldızlarını dök kutularına
sözsüz sınırsız denklemin diz çöktü önünde matematik
ırmaklarca kalbini doğanın diliyle kutsa, adını tabletlerden oku
göreceksin marjinal bir şamatayla göğü giydirecek üstüne
ince belli ırmağa uzatıversen ballı dilini nefesindeki gürültüye
iki deniz doğurur kabuğu ipekten cevizin aşk odalarında
gece ve gündüzü kıskanarak bekler kabaran sütünü
önce, ama önce adını söyle!
senden önce hiçbir şey bilmiyordu
adalet tanrıçası maat bile şaşırdı kefesi kalbine eğilen teraziye
bozuk düzenin zeytin dalı olduğunu göğsünde kıvranırken
içinin rengini derin kuyuna erguvanlar boşaltırken söyle
fonda langston hughes usul usul yağıyorken
adını söyle de kalbine kadar ıslansın
şimdi bütün tanrıları senin için öldürdü
etindeki derin kesiği gülle yıka, ruhunu aşkla ov
sakın, sakın put gibi susma uzaklara
düğmelerini aç…
göğsüne yanık buğdaylar dolsun