dünyadan çok uzaklarda
iki ruh ikizi
yüzüyor arasında yıldızların
ışık tozlarının
dünyadan çok uzaklarda
iki dünyalı
biri sensin
biliyorsun diğerini
hatırla! serin bir yaz göğü altında
iki kez kırpmıştın gözlerini bana
seni seviyorum demekti ilki
ikincisi,
beni uçur…
sonra hiç kırpmadan gözlerini
sonra hiç kırpmadan gözlerimi
kirpiklerimiz dökülünceye dek
eksile eksile bakıştık
aştık yerçekimini
çünkü, aşk uçucu bir şeydi
dünyadan çok uzaklarda
orada, Tanrı’nın bir topaç gibi
kahkahalarla kırbaçladığı
dünyadan çok uzaklarda
biz, iki ruh ikizi
kemiklerimizi sokak köpeklerine atıp
yüzüyoruz ışık tozları arasında