Dünya bir şen masa,
yemek yediğimiz kocaman bir yer.
Kutsal bir ağaç onun üstünde
Denizlerin yüzünü kaplamış dallar:
bir güneş köklerinde parıldar,
tepesindeyse ay salınmada.
Yalnızca kökleri bir doruk
Ve evrenin kenarları ışıldıyor bir hoş,
ancak ortadaki her yerde taht kurmuş,
(St. Augustine’in dediği gibi)
Tanrı yemeğe oturmuş
Ve koro söylüyor bir ilahiyi
ışığın kalbinden geçerek.
Görünmez bir el
ışıkla inşa ediyor harçmış gibi,
gül de bir ev.
Her şey muhteşem dengeli kusursuzlukta.
Uyanık kalmalıyız
ve gözlemeliyiz Yaradan’ın her hareketini
o her şeyi yakın eder, sayvanların altında,
geçmemize izin vererek tüm eşikleri,
pencereleri açarak içeriden
ve aydınlığın çığlığını bırakarak.
Gece tanımsız uzaklığına geri çekilirken
ve yaralı bir canavar gibi ulurken,
girişi kapatıyoruz
avuçlardaki ışık kırıntılarını tutmak için
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol