Dedi ki,
seyahat, ilerideki yere doğru yola çıkabilmektir,
her yer bizi sadece bir sonraki yerin görünümünü çağrıştırdığı için etkiler.
Ve sonunda, her şeyden vazgeçtiğimizde
ve çanların çalmasından başka hiçbir şey duymadığımızda,
manzaralar yok olur, sadece serbest bırakılmış nefesimizden ibarettir.
“Bizi harekete geçiren şey, bedenimizi başka bir yere gömebilmemizdir;
çünkü gittiğimiz her yerde bedenimizi hemen ötesindeki yerin görüş alanında bıraktık.”
Anladım ki, hiçbir korku göstermeden,
dünyanın şeffaflığını keşfetmişti,
gezginlerin gözlerinden yardım almıştı.
Ve zamanın bize nasıl öğrettiğini hatırladım,
gençlikten yaşlılığa kadar,
güzellik bizi her etkilediğinde gözlerimizde bir duraklamaya izin vermeyi,
ellerimizde ve gözlerimizde bir duraklamaya izin vermeyi,
her zaman kalan küçük parçamızı anlatan şeyleri.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol