Yüzü kızarıyor, ateşler basıyordur
Yüreği çarpıyordur adım geçince
Ürkek bir ceylan gibi bakıyordur gözleri
Sürmeli gözleri, sürmeli gözleri
İlk dokunuşun heyecanı hâla usumda
Yanlış yaptığımı şimdi anladım
Otuz yıl sonra, çocuk olduğumu
Yanlış bir çocuk olduğumu şimdi anladım
Ah söylemesem, o söylemeseydi
Söylesem söylesem o söyleseydi
Hayır derken evet diyormuş, bildim
Buldum ama üstümden yıllar geçti
Hüznün demirden kıskacı göğsümde
Beni benden ayıran o topuz,
O her şeyin efendisi, o acı
Yalnızlık, ateş çemberi…
Söylesem, söylemesem, söylemeseydi