Kurtuluşun Aziz Meryem’i Kilisesi’ne ithafen
Suyun üzerinde süzülen gölgeden,
Senin yüceliğinin dar burnuna basıyorum
Dipten kubbeye, küçük bir tekneden koca bir gemiye,
Uykusuzluktan yatağın başucuna dek
denizin dinginliği.
İşte buradayım, en alt basamakta
Sanki bir deniz feneri gibi,
Uzun zamandır yardım sinyalleri gönderen,
Sağlığın Kutsal Annesi,
bir çam ağacı misali.
Bağışla beni Anne, güneşli neşeli günlerde değil,
Yalnızca yağmurda geldim sana.
Sezar’a ve Doge’a sunulacakları hazırlarken,
Senin için ayırdıklarımı yitirdim,
güçsüz kaldım.
Çıplak ayakla, görünen ne varsa onunla geldim
Acı çekerek, çileyle yeniden onarılarak,
Sende yeniden sevinmeyi öğreniyorum,
Sağlığın ve Kurtuluş’un Kutsal Annesi.
O an…
Ah, o an çoktan geldi geçti
Ama çan kulesinden gelen o tok ses, bir yankı bırakıyor,
Çamurlu bir zenginliğin ortasında, kanallar üzerinde uyuyan bizlere
Sağlığın Kutsal Annesi.
“Edo kai tora”
“Hic et nunc” şimdi ve daima, sonsuza dek
Göklerden daha yüce, bir mumdan daha dik duran,
Sen ki bir arpsın, sağır gecelerin ezgisisin
Sağlığın Kutsal Annesi.
O kule,
Temel taşıyla birlikte ayakta kalmalı
Dalgalar onun temeli olsa bile,
Bir çam ağacı onu taşıyor olsa bile
Kurtuluş’un Kutsal Annesi.
İçindeki ışıkta, ilahiler ve kokular arasında,
Bir dua, bir sütun gibi yükseliyor.
Ben ellerimi kavuşturuyorum. Sen ise Seninkileri daha yükseğe kaldırıyorsun.
Dalgaları yükseltiyorum, geri çekilmelerini sağlıyorum
Bu lirin tellerini geriyorum,
Kibir yüzünden çatlamış olan o lirin.
Ah, duy beni,
Destek ol,
Lütfunu esirgeme.
Sağlığın Prenses-Piskoposu.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol