Patlayan gökyüzünden
tersine çevrilen taşı
çıplak yeryüzünden
rengi solmuş kemiğe
izlerini aradım sonsuzluğun…
ama günahın
her yeri kaplaması
zamanın tutkusu ve
kaderin sırıtışı
gözyaşını çakıl taşı yaptı
kanı, damlayan altın
mirasyedi oğlanı
zamansız bir asiye
ve çekiliyorum ben
atalarımızın ihanetlerinden
simyacının döktüğü kalıba
rüzgârdaki saman tozu gibi
ve havan tokmağında tozlaşmış küle
güneşin aynasına kazınmış olan
– son tohum olan ben
ıslak toprakla birlikte
geçmiş zamanların döllenmiş yumurtası olan ben
çıktım burada yeryüzüne
olgunlaşan tenler arasında
iç çeken denizin yanında
ve şimdi
en eski komploya karşı
bir kumpas olarak
gayrı medeni memleketin
üstünden geçiyoruz
Moğolistan ovalarından
Nuh nebiden kalma yağmurlara
Pers tozlarından
günahlar şehri Gomora’ya
neolitik tahıldan
olağanüstü büyük acıya
Nil’in
verimli vadisinden
taşlaşmış kumlara
ve açgözlülük hafızası arasında
çıplak toprağa
ve amansız felaketlerin anlatılarına
ve spritüal ihtiyaca
biz – her şeye karşın
gecenin kasvetinde
ve kıyamet hükmünün
dehşeti içindeyiz
koş – fırtınalar gibi
bir bilgenin fısıltıları gibi
zamansız rüzgarın son çalkantıları gibi
yalayan ateşlerden
ve volkanik kasılmalardan
sert uçurumların
en derinine
en dibine
bir işaret – bir tıslama
kucaklaması inatçı bir aşkın
aşıkların öpücükleri hiç bitmeyen
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol