Çölleri aşıyorsun
hoş kokulu çadırındasın; yolunu gösteriyor sana
yanıp sönen yıldız. Çıplak ayaklarınla geliyorsun
üç kocadan sonra: hala senin olan
bir kutuyu taşıyorsun
dopdolu mücevherlerle ve tüm bedeninin varisli damarlarıyla,
içinde ve dışında. Anlatmaya başlıyorsun hikayeni yavaşça,
Nasıl evlendiğini
her defasında güneş gibi pırıl pırıl giysilerle. İsteğindi
bir ağaç olmak ırmak kenarında
çok değerli meyvesini yılda bir kez veren
ve yaprakları hiç solmayan. Neylersin ki
onlar kurudu gitti. Irmağın nerede şimdi?
Soruyorsun, niye
her şey böyle oldu seninle.
Ama o susuyor. Küçük bir anahtarla açıyor
som altından yapılmış minnacık bir kutuyu,
ince bir deri ciltli kitabı çıkarıyor
ve uzatıyor sana onu –
orada gizli olansa (dediklerine göre) ezeli sırrı
kadın-ın
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol