İstanbul

Minareler

uzatsaydı gölgelerini

çözülen

mavi karanfil iplikleri

ulaşsaydı

saçlarına kadar

bu hayal kırıklığına uğramış

lostracı çocukların

gel bak yıldız gibi parlasın ayakkabıların bir on kuruşa

zaman

dururdu

utanç

köşesinde

Mercure

otelinin.

Zaman

devrilirdi

şaşkın

kanatlar üstünde

tövbe

halısına.

 

Ve Beyoğlu

ansızın

çınlardı yine

oyunlarla

bağırışlarla

şiddetli bir hızla koşan bir çocuk

yarışan

kanal üzerindeki gemi pruvalarıyla

arıyan

sağlam kamışlar

giderler

boyunca

yeşil olanları

soymak için

sonra

köprünün üstüne balık tutmaya

ceplerinde

İzmir üzümleriyle

güneş

batana dek.

 

Haliç

görürdü

yansımalarının hâlâ oynaştığını

onun

vanilya saçlarında

oltada

kıvranan

çocukluk

gururunun pırıltısında.

 

Akşam olunca

düşlerin

Kapalıçarşı’sı

batar

denizanası peltesine

zümrüt

sultanlar

yeşil

kertenkeleler gibi

büyüyünce kaptan, tüccar, balıkçı olacağım

 

Anason ve

safran

yastığında.

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir