Kaç gecedir boşuna peşinde koştuğum ses
Çok iyi bilirim beklemeyi
Ve o delici darbeyi ve dalgayı
kalbin kuzeyindeki sokaklar boyunca yayılan
Geliyor
ve küçük bir kızın çağrısı bu:
– Keman gibiyiz, değil mi? –
Sözcükler
müzik gibi uçuşuyor ağzımızdan
ve dilimiz yay…
Peki ya ağlarsam,
kemanımın teknesi benzer mi
yağmurdaki bir dala?
Sanki
başkalarına doğuyormuşçasına konuşmak, her defasında,
doğmak
o beyaz ışığa, ki
beyazlık notaların sunduğu evrendir
meleklerin Berlin üzerindeki uğultusu
bölgeler üstünde
şüphenin dışında, yanlış anlaşılmanın dışında
Böyle konuşur çocuklar toprağı yoğurarak
gereken en az acıyla
Sanki
yaşıyormuşçasına katılarak
sembollerin bir tanrısının gizli ritimlerine
sonuna kadar korunan titreşimlerde
sesin müzikten öteye geçeceği
sınırsız saf
özgürce
parlar di – konuşmaya her şeyden
sussurrare – fısıldamaya
annullare – yok etmeye, hatta
(gecedeki çiy tanesinin sesini)
Yarın, yarın, ne zaman?
Bugün
yağmur yağıyor
dalların üstüne
Tek bir sözcük
öldürebilir, sadece
Tek bir nota
susturabilir bir kemanı
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol