Yıllar sonra yine evimdeyim: ama
kimse hoş geldin demeye gelmedi. Ayrılıyorsun
o gürültülü havaalanı salonundan yalnız başına – ayakların sarkaç gibi adımlar atarken,
bomboş ellerindeki iki valizde
çöl kumu ve deniz sesleri dolu tıka basa.
Fark ediyorsun
evinin kapısında: kilitler yeni. Telefon ediyorsun
kız kardeşine ama onun da numarası değişmiş. Yalnızca
en yakın komşular
ki onların da en yakını ancak gelecek yıl burada
– onlar da unuttu, gerçi sen yazmıştın
içine o güzel elin.
Kendi odana pencereden göz atıyorsun:
eşyaların, neler varsa
seni beklemesi gereken, satılıp gitti hepsi
pazarda
ve birden komşunun çocuğu geliyor
bir bardak sunuyor
içinde sirke olan.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol