Güneş seli vurmuş bir caddede yürüyorsun;
karanlıksa hem önünde hem de arkanda.
Sanki bir serap gibi ışıl ışıl gözlerin
çok uzaktan parlıyor karanlık bir ormanda.
Sağ elinde bir ay tutuyorsun,
diğerinde ise tanınmayan bir adamın başını –
insanlar seni görüp tarıyor gözleriyle etrafı
dillerini yutmuş gibi şaşkın, ama her biri onların
eğer bakmışlarsa, donup kalacaklar sonunda
ve dönüşecekler taşa.
Kavşaklarda, sonunda
yalnız başına, yere düşeceksin
adamın başı kucağında,
ve gözleri açık kalacak. Acıyla
bakacak o baş. Güzel olsan da,
diyecek ve başlayacak şarkısına
hüzünlü bir şarkıya,
ama sen duymayacaksın zaten, konuşuyor olacaksın
ayla.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol