Roma çoktan o sesti
çocuk dilim henüz
eşyalara ad koymayı öğrenmeden önce.
Tiber, belleğin rengini taşır,
Campo de’ Fiori tunçtan alevlerle yanar
ve Trastevere pencerelerinden akşam yemeği kokuları süzülür
çan sesleri, araba kornalarının gürültüsüne karışırken.
Şehir sesime yerleşti,
henüz gözlerim onu görmeden önce:
ıslak kaldırım taşlarında,
kepenklerin demirinde,
yazın avuçlarla içilen
o çeşmelerin suyunda.
Sonra ayrıldım oradan,
pencerelerimi ve aksanımı değiştirerek.
Başka bir alfabenin içinde yaşamayı öğrendim
bir kelimeye uzanıp
başka birinin ondan önce gelişini duymayı.
İşte tam orada geri döner Roma:
bazen sadece bir seste,
yitip gittiğini sandığım bir tonda,
düşünmeden söylenen bir kelimede.
Dünya bana başka yollar,
başka sesler, başka isimler öğretti.
Yine de Roma içimdedir
ve ara sıra, ben çağırmadan,
yeniden yüzeye çıkar.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol
